Tiara Przydziału

Tiara Przydziału (ang. Sorting Hat) - w cyklu książek o Harrym Potterze zaczarowana tiara (kapelusz) należąca niegdyś do Godfryka Gryffindora. Tchnął w nią, tak jak jego przyjaciele - założyciele Hogwartu, cząstkę swoich wartości by nie umarły. Tym samym wiedziała na jakich zasadach rozdzielać nowych uczniów do odpowiednich domów. Na początku ceremonii Tiara śpiewała swoją piosenkę, w każdym roku inną. Później uczniowie w kolejności alfabetycznej nakładali Tiarę na głowę, a ona poznawała natychmiast ich charakter, intelekt i ambicje. Na tej podstawie każdy trafiał do tego domu, gdzie najlepiej pasował. Tiara zazwyczaj nie miała większych wątpliwości co do wyboru.W przypadku Harry'ego bardzo długo się wahała, biorąc pod uwagę różne możliwości, w tym Slytherin. Harry jednak w myślach poprosił Tiarę, by go tam nie przydzielała, więc trafił do Gryffindoru. Każdego roku przed przydzieleniem nowych uczniów do poszczególnych domów, odśpiewywała długą piosenkę, co roku inną. Mówiła w niej o tym, czego oczekiwali założyciele Hogwartu od uczniów swoich domów, często opisywała ich, a także dawała rady dla uczniów. Harry miał okazję usłyszeć pieśń Tiary tylko trzy razy: podczas swojego przydziału oraz w czwartej i piątej klasie. W pozostałych latach spóźnił się na Ceremonię Przydziału lub nie był na niej wcale (tom siódmy).

 

Opowiadanko o Drao i Hermionie

Na końcu zaciemnionego korytarza stała samotna postać, ubrana w typową szatę. Blond włosy wyraźnie wybijały się z mroku, dzięki lekkim światłu pochodni. Na jego piersi widniało to co jego dumą- znak Slytherinu.
Po kilku minutach słysząc kroki ruszył się z miejsca. Tak to ona. – Pomyślał.
Dziewczyna z długimi włosami biegła wprost na niego. Gdyby była kilka metrów przed nim, wykrzyknął:
-Hermiona!
- Zamknij się! Już o tym mówiliśmy! Tajemnica…
- Ale dlaczego chcesz to ukrywać, to co nasz wiąże?
- Głupi jesteś? Gdyby Harry, a co gorsza Ron się o tym dowiedział, byłabym skończona. – Po tych słowach rzuciła mu się w na szyję.
- Nie dowiedzą się. Jestem tego pewien. – Odrzekł spokojnym głosem.
Usiedli pod ścianą i rozmawiali, do póki nie usłyszeli dźwięków, które znaczyły że obudzili się już pierwsi uczniowie.
- Musimy już iść. – Hermina zerwała się na proste nogi.
- Niestety, ale tak. Dzisiaj wieczorem?
- Tak jak zwykle. Do zobaczenia… Draco.
Hermina szybko odbiegła, po czym zrównała tępo, by nie zwracać na siebie uwagi.

Bill Weasley

William "Bill" Artur Weasley (ur. 29 listopada 1970 roku) – czarodziej, był najstarszym synem Artura i Molly Weasley. Uczęszczał do Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie od września 1982 do czerwca 1989. Był Prefektem i Prefektem Naczelnym. Po ukończeniu szkoły rozpoczął pracę dla Banku Gringotta jako łamacz klątw w Egipcie. W 1995 roku wrócił do Anglii, aby wstąpić w szeregi reaktywowanego Zakonu Feniksa, który walczył z odrodzonym Voldemortem. W tym okresie zaczął spotykać się z Fleur Delacour. Podczas zaatakowania Hogwartu przez popleczników Voldemorta, Bill został poważnie poraniony przez Greybacka, który był wilkołakiem. Na szczęście dla Billa, nie było wtedy pełni księżyca i Greyback nie był przemieniony. Skończyło się tylko na bliznach, oraz na nabraniu kilku wilczych cech, jak np. jedzenie krwistych, słabo wysmażonych steków. Poślubił Fleur Delacour 1 sierpnia 1997 roku. Po ślubie wyprowadzili się od rodziców Billa i zamieszkali w Muszelce, gdzie pomogli Harry'emu, Ronowi i Hermionie dojść do siebie po ucieczce z Dworu Malfoyów. Bill brał udział w drugiej bitwie o Hogwart i przeżył. Po wojnie Bill i Fleur doczekali się trojga dzieci: córek Victoire i Dominique oraz syna Louisa. Bill mieszkał ze swoimi rodzicami w Norze, aż do rozpoczęcia nauki w Hogwarcie w 1982 roku. Tiara Przydziału umieściła go w Gryffindorze. Na trzecim roku uczęszczał na zajęcia z mugoloznawstwa, opieki nad magicznymi stworzeniami, wróżbiarstwa, numerologii i starożytne runy, co oznacza, że musiał korzystać ze Zmieniacza Czasu. Na piątym roku nauki został Prefektem i zdobył dwanaście SUMów. Na siódmym roku był już Prefektem Naczelnym. Przez pewien czas korespondował z kolegą z Brazylii, który zaproponował mu udział w wymianie międzyszkolnej. Pod naciskiem rodziców, których nie było na to stać, był zmuszony odmówić. Ów znajomy obraził się i wysłał Billowi kapelusz, po założeniu którego Billowi uschły uszy. Po ukończeniu Hogwartu, Bill rozpoczął pracę dla Banku Gringotta jako Łamacz Zaklęć w Egipcie. W Boże Narodzenie 1992 roku, odwiedzili go rodzice. Latem 1993 roku Weasley'owie wygrali główną nagrodę w loterii Proroka Codziennego i odwiedzili Billa całą rodziną.

Percy Weasley

Percy Ignacjusz Weasley (ur. 22 sierpnia 1976) - brat Ginny, Rona, Freda, George'a, Charliego, Billa oraz syn Molly i Artura Weasley'ów. Prefekt Gryffindoru, a w późniejszych latach wysoki urzędnik Ministerstwa Magii i osobisty asystent ministra magii, Korneliusza Knota.  Percy rozpoczyna edukację w Hogwarcie 1 września 1987 r. W szkole uczą się już jego dwaj starsi bracia - Bill i Charlie. Na ceremonii przydziału zostaje przydzielony do Gryffindoru jak reszta rodziny. Niewiele wiemy o jego pierwszych latach Hogwartu, ale z pewnością był dobrym uczniem. Kiedy był na trzecim roku do Hogwartu trafili jego dwaj bracia-bliźniacy - Fred i George, którzy od początku sprawiali wiele problemów w związku z ich zachowaniem. Percy w tomie Harry Potter i Kamień Filozoficzny, rozpoczyna swój piąty rok nauki w Hogwarcie, na którym zostaje prefektem Gryffindoru. W pierwszym tomie był jednym z tych, którzy pomagali w ewakuacji Gryfonów, kiedy na szkołę napadł trzymetrowy troll górski. Pod koniec książki jest dumny, ze swojego młodszego brata Rona, za wygranie pojedynku w wielkich szachach.W tomie drugim do Nory przybywa Harry Potter i zostaje w niej do końca wakacji. W tym czasie Percy dziwnie się zachowuje, zamyka się często w swoim pokoju i wysyła dużo listów, zjawia się tylko przy posiłkach. Fred mówi Harry'emu, że Percy dostał z SUMów - 12, czyli najwyższą możliwą ocenę.Swój pierwszy rok w Hogwarcie zaczyna najmłodsza siostra Percy"ego - Ginny. Percy twierdzi, że grasujący w tym czasie bazyliszek, nie ośmieli się zaatakować prefekta. Jego wątpliwości rozwiewa napaść na Penelopę Clearwater, która była prefektem Krukonów (i jego miłością). WHarry Potter i Więzień Azkabanu Percy zostaje - jak dowiadujemy się z listu urodzinowego Rona do Harry'ego - prefektem naczelnym, co sprawia, że Percy jest "w siódmym niebie". Kiedy w Hogwarcie ogłasza się, że w Noc Duchów jest wycieczka do Hogsmeade, próbuje pocieszać Harry'ego, który nie może iść, bo nie uzyskał zgody, efekt jego próby pocieszenia jest nie udany. Podczas napaści na Grubą Damę, która również miała miejsce w Noc Duchów, pilnuje uczniów śpiących w Wielkiej Sali. W czasie, gdy zbliża się mecz Quidditcha Gryfonów z Krukonami, naciska na Harry'ego by wygrał, bo założył się z Penelopą Clearwater o 10 galeonów, których nie ma. Pod koniec książki intensywnie się uczył by zdać owutemy, które miały mu pomóc w zdobyciu dobrej pracy w ministerstwie. Po zakończeniu roku szkolnego, Percy mówił, Penelopie (bo tylko ona chciała go słuchać) o jego planach na schwytanie Syriusza Blacka.
 

Charlie Weasley

Charles ''Charlie" Weasley (ur. 12 grudnia 1972 r.) – jako drugi po Billu najstarszy syn Molly i Artura Weasleyów. Starszy brat Rona, Percy'ego, Freda i George'a Weasleyów oraz Ginny Weasley. Charlie rozpoczął naukę w Hogwarcie w 1984 roku. Podobnie jak cała jego rodzina został Gryfonem. Był dobrym uczniem i - jak zdradził Hagrid (a potwierdził Percy Weasley) - "miał rękę do zwierząt". Charlie był również członkiem gryfońskiej drużyny quidditcha - grał na pozycji szukającego. Zakończył edukację. Według opowieści młodszego brata Charliego, Rona wynika, że po zakończeniu nauki Charlie wyjechał do Rumunii, aby badać smoki. Harry po raz pierwszy ma okazję bliżej poznać Charliego w tomie Harry Potter i Czara Ognia - wtedy to Charlie zjawia się w Norze, aby wybrać się ze swoją rodziną na Finał Mistrzostw Świata w Quidditchu. Charlie po raz kolejny pojawia się przed pierwszym zadaniem Turnieju Trójmagicznego, kiedy pokazuje Hagridowi smoki, a także jest zły na gajowego Hogwartu, jako że ten przyprowadził dyrektorkę konkurencyjnej szkoły Madame Maxime, aby tamta obejrzała smoki. W tomie Harry Potter i Zakon Feniksa Charlie postanowił stać się członkiem Zakonu Feniksa, ale że nie dano mu pozwolenia na przeniesienie do Anglii, Albus Dumbledore znalazł synowi Molly i Artura Weasleyów zajęcie za granicą - miał namawiać tamtejszych czarodziejów do współpracy. W tomie Harry Potter i Książę Półkrwi jest obecny na pogrzebie Dumbledore'a i walczy w pierwszej bitwie o Hogwart. W tomie Harry Potter i Insygnia Śmierci jest obecny na ślubie Billa i Fleur, walczy rownież w drugiej Bitwie o Hogwart.

Artur Weasley

Artur Weasley (ur. 6 lutego 1950 r.) – czarodziej czystej krwi. Syn Septimusa Weasleya i Cedrelli Black. Mąż Molly Weasley i ojciec jej dzieci: Billa, Charliego, Percy'ego, Freda i George'a (bliźniacy), Rona oraz jedynej córki - Ginny. Brat Biliusa Weasleya. Głowa rodziny, która od pokoleń trafiała do Gryffindoru. Rodzina była biedna i nie miała za dużo pieniędzy na utrzymanie, z czego przy każdej możliwej okazji szydzili Malfoyowie. Ich rodzinny dom nazwany był Norą, która w Księciu Półkrwi części filmu została zniszczona przez śmierciożerców, m.in. Bellatriks Lestrange. Artur Weasley urodził się 6 lutego 1950 roku jako syn Septimusa i Cedrelli Weasley. Jego matka miała panieńskie nazwisko Black, dlatego Artur był dość blisko spokrewniony z Longbottomami, a jego bardzo daleką rodziną byli np. Potterowie i Prewettowie, a nawet Malfoyowie. Rodzina Weasley od zawsze była uważana za zdrajców krwi. Artur miał dwóch braci, możliwe, że jednym z nich był Bilius Weasley, wuj Rona, który zobaczył Ponuraka. Do Hogwartu Artur uczęszczał w latach 1961 - 1968, został przydzielony do domu Godryka Gryffindora. Po pewnym czasie zaczął spotykać się z Molly Prewett. Kiedyś został surowo ukarany za to, że spędził uroczy wieczór z Molly. Woźnym był wtedy Apollion Pringle. Za czasów Artura w Hogwarcie nie wątpliwie panowala większa dyscyplina. Podczas pierwszej wojny czarodziejów Artur poślubił Molly Prewett, która wkrótce urodziła mu siedmioro dzieci - sześciu synów oraz jedną córkę. Małżeństwo nie było bezpośrednio zaangażowane w działalność Zakonu Feniksa, jednak bracia Molly - Gideon oraz Fabian - byli jego członkami. Ogromnym ciosem - zarówno dla Artura, jak i jego żony - była więc wiadomość o ich śmierci z rąk podwładnych Lorda Voldemorta nazywanych śmierciożercami.

Molly Weasley(z.dPrewett)

Molly Weasley (zd. Prewett; ur. 30 października 1949 r.) – czarodziejka czystej krwi. Siostra zamordowanych Gideona i Fabiana Prewettów oraz żona Artura Weasley'a. Razem z nim należała do nowo reaktywowanego Zakonu Feniksa. Mają razem siódemkę dzieci: Rona, Charliego, Billa, Percy'ego, Freda, George'a i Ginny.Molly Prewett przyszła na świat trzydziestego października 1949 roku jako córka państwa Prewettów - czarodziejów czystej krwi. Miała dwóch młodszych braci - Gideona i Fabiana. Poprzez swoją ciotkę, Lucretię Prewett była spowinowacona ze Szlachetnym i Starożytnym Rodem Blacków. W 1961 roku, wieku jedenastu lat Molly rozpoczęła naukę w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Po przydzieleniu do domu Godryka Gryffindora poznała Artura Weasleya - swojego przyszłego męża. Parą zostali jeszcze w czasach szkolnych - z opowieści pani Weasley dowiadujemy się, że wymykali się razem z zamku na nocne spacery. W czasie jednego z takich spacerów młodzi zostali przyłapani przez ówczesnego woźnego Szkoły Magii i Czarodziejstwa.Molly ukończyła edukację w Hogwarcie w 1968 roku. Trwała wtedy wojna, lecz pomimo tego wzięła ślub z Arturem Weasleyem. W roku 1970 urodził im się pierwszy syn, Bill. Następnie Charlie, Percy, bliźniaki Fred i George, Ron i upragniona przez Molly córka - Ginny. W czasie I wojny Molly nie należała do Zakonu Feniksa. Prawdopodobnie było tak dlatego, że miała wtedy pod opieką gromadkę małych dzieci. Do Zakonu należeli wtedy jej bracia: Gideon Fabian, lecz zostali zabici przez Antonina Dołohowa. W 1991 roku do Hogwartu poszedł jej najmłodszy syn Ron. Molly wraz z nim, swoim mężem, Percym, bliźniakami oraz Ginny (która tylko odprowadzała rodzeństwo, sama była za młoda na Hogwart) pojechali na stacje King's Cross.  Zanim Molly przeszła na peron 9 ¾  podszedł do niej niski chłopiec i zapytał jak się tam dostać. Molly dokładnie mu to wyjaśniła i pozwoliła mu iść przed Ronem. Gdy wszyscy znaleźli się na odpowiednim peronie dowiedziała się, że owym chłopcem jest Harry Potter.
W pociągu Express Hogwart - Londyn Harry zaprzyjaźnił sie z jej najmłodszym synem, Ronem.
Molly przysłała Harry'emu prezent na Boże Narodzenie po tym jak Ron poinformował ją, że Harry nie spodziewa się żadnych prezentów. Dostał od niej sweter, który sama zrobiła, oraz krówki domowej roboty.

Lord Voldemort

Lord Voldemort (właśc. Thomas "Tom" Marvolo Riddle Jr.; ur. 31 grudnia 1926, zm. 2 maja 1998 r.) – potężny czarnoksiężnik, przywódca śmierciożerców. Voldemort może znaczyć „uciekać od śmierci”. Kombinacja „de mort” znaczy też „śmiertelny”. Według J. K. Rowling, która studiowała francuski w Paryżu, „Voldemort” wymawia się z cichym „t” na końcu, co jest typowe w tym języku. W II tomie książki sam Riddle stwierdził, że słowo powstało poprzez anagramowanie „Tom Marvolo Riddle” do „Jestem Lord Voldemort” (ang. „I am Lord Voldemort”). Jego matka (Meropa Gaunt) z pochodzenia była czarodziejką,  za to ojciec (Tom Riddle) mugolem, którego później Tom własnoręcznie zabił. Tak więc sam Voldemort jest czarodziejem. Matka Voldemorta, bez pamięci zakochana w Tomie Riddle'u, podała mu eliksir miłości, aby ten zwrócił na nią uwagę. Okresowo musiała podawać mu kolejne butelki, jednakże w pewnym momencie zaprzestała podawania napoju, myśląc, iż po tak długim czasie z nią spędzonym naprawdę się w niej zakochał. Nadzieje okazały się płonne, gdyż Riddle ją opuścił i nigdy nie wrócił. Opuszczona matka Toma tułała się, nie mogąc odnaleźć się po stracie bliskiej osoby. W wyniku tego mogła stracić lub zaprzestała używać swoich magicznych zdolności. Gdy zbliżał się czas porodu, nieświadoma wysokiej ceny sprzedała medalion Salazara Slytherina Caractacusowi Burkesowi za 10 galeonów. Następnie udało się jej odnaleźć w Londynie sierociniec Wool's, w którym urodziła dziecko. Matka Toma zmarła w godzinę po porodzie. Zdążyła jedynie nadać mu imiona - Tom po ojcu i Marvolo - po dziadku. Pracownicy przyjęli niemowlaka do sierocińca. Tomem opiekowała się Pani Cole - starsza kobieta pracująca w obskurnym sierocińcu. Chłopiec, całkiem nieświadomy swojego pochodzenia mieszkał samotnie w małym pokoju. Nikt go nie odwiedzał. Nigdy nie lubił innych dzieci mieszkających z nim. Z powodu dziwnych zjawisk, które działy się wokół niego bano się go. Zauważył, że potrafi w wyjątkowy sposób kontrolować rzeczywistość: sprawiać w niezwykły sposób fizyczny ból i przykrość osobom, które go denerwowały, nigdy jednak nie przyłapano go na gorącym uczynku. Był wężousty. Pewnego letniego dnia w 1938 roku, ku zdziwieniu Pani Cole wizytę złożył mu Albus Dumbledore, pełniący wówczas funkcję profesora transmutacji w Hogwarcie. Kobieta była kompletnie zaskoczona, że ktoś chciał odwiedzić Toma i postanowiła opowiedzieć profesorowi o odmiennym zachowaniu jedenastolatka. Dumbledore przyniósł młodemu czarodziejowi list z propozycją nauki w szkole dla czarodziejów. Riddle dowiedziawszy się o swym czarodziejskim pochodzeniu zapytał Dumbledore'a, czy to jego ojciec był czarodziejem. Nie był w stanie uwierzyć, że jego matka, która zmarła w tak normalny, mugolski sposób i zostawiła go w londyńskim sierocińcu mogła być czarownicą, dlatego też wolał myśleć, że to jego ojciec był czarodziejem. Już wtedy miał wstręt do wszystkiego, co pospolite i mugolskie, zwłaszcza do imienia "Tom". Według niego to imię było wcale nieczarodziejskie. Chłopiec był całkowicie przygotowany, aby uwierzyć, iż jest - jak sam to określił - „wyjątkowy”.

Bellatriks Lestrange

Bellatriks Lestrange (zd. Black; ur. 22 lipca 1951, zm. 2 maja 1998) – czarodziejka czystej krwi. Najstarsza córka Druelli Rosier i Cygnusa Blacka, pochodzi z Rodu Blacków. Ma dwie młodsze siostry: Andromedę Tonks i Narcyzę Malfoy. Do Hogwartu uczęszczała od 1962 roku i została przydzielona, jak większość jej rodziny, do Slytherinu, gdzie związała się z grupą Ślizgonów, z których prawie wszyscy zostali śmierciożercami. Była jedną z najbardziej oddanych zwolenniczek Voldemorta, ale i jedną z najgroźniejszych i najbardziej sadystycznych. Wyszła za czarodzieja czystej krwi Rudolfa Lestrange, ponieważ tego oczekiwała od niej jej rodzina. Po upadku swojego pana razem z mężem Rudolfusem, szwagrem Rabastanem i Bartym Crouchem Juniorem torturowała zaklęciem Cruciatus znanych aurorów Alicję i Franka Longbottomów, chcąc uzyskać od nich dane na temat miejsca pobytu Toma Riddle'a. Bellatriks urodziła się w 1951 roku jako najstarsza córka Cygnusa Blacka III i Druelli Rosier. Była czarodziejką czystej krwi, starszą siostrą Andromedy i Narcyzy. Z Andromedą przestała utrzymywać kontakty po tym, jak wyszła za mąż za mugola, Teda Tonksa. Relacje Bellatriks z Narcyzą były zawsze dobre. Nazywały się wzajemnie pieszczotliwie: Cyziu i Bello. Lestrange była kuzynką Syriusza i Regulusa Blacka. Nie ma żadnej wzmianki, by z nimi utrzymywała jakiekolwiek kontakty w dzieciństwie. Nienawidziła swojego kuzyna (Syriusza) za to, że nie został Ślizgonem, ale Gryfonem.
Po raz ostatni - nie licząc spotkania w Azkabanie - Bellatriks widziała się z Syriuszem, mając 23 lata (W Zakonie Feniksa Syriusz wspomina Harry'emu, że po raz ostatni miał kontakt z kuzynką w wieku 15 lat).
W 1952 roku, w wieku jedenastu lat, Bellatriks dostała list z Hogwartu imformujący o tym że została zapisana do szkoły magii i czarodziejstwa. Bellatriks prawdopodobnie kupiła swoją pierwszą róźdżkę, potrzebną do edukacji w Hogwarcie, w sklepie Olivandera na Ulicy Pokątnej.

Zaklęcia i znaczenia ich

          Hej ;) Soryy ale nie napisałam wcześniej zaklęć ale komp mi nie działał -.- Ale teraz napisze ;)
             
Acco - Przedmiot przylatuje do Ciebie
Aguamenti -  Strumień z różdżki
Alohomora - Otwiera zamki
Avis - Stado ptaków
Bąblogłowy - Bańka z powietrzem
Cave inimcum - Materia ( nie jestem pewna xD )
Collo portus - Zamyka zamki
Confringo - Eksplozja
Conjunctiutis -  Oślepia
Descendo - Otwiera ukryte przejścia
Dissendium - Zaklęcia ujawniejące
Episkey - Niweluje ciało
Ekspetro Patronum - Przywołuje patronusa
Ferula - Opatruje rany
Fernukulus - Pojawienie sie krost i bąbli na twarzy
Immobilus - Unieruchamia
Levicorpus - Unosi osobę

Minerwa McGonagall

Profesor Minerwa McGonagall (ur. 4 października 1935 r.) - czarownica półkrwi ucząca transmutacji w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. W swojej karierze była także opiekunką Gryffindoru oraz dyrektorem i wicedyrektorem szkoły. Owdowiała w młodym wieku (jej mężem był Elphinstone Urquart). Minerwa urodziła się 4 października 1935 roku jako pierwsze dziecko Roberta i Isobel McGonagallów. Imię otrzymała po babci swojej matki, niezwykle utalentowanej czarownicy. ^[1] Już jako niemowlę wykazywała oznaki magicznych zdolności (np. przywoływała zabawki znajdujące się na górnej półce, a kot rodziny wykonywał jej rozkazy), co sprowokowało Isobel do wyznania Robertowi prawdy o swoim pochodzeniu i magicznych zdolnościach.^[2] Z czasem w rodzinie pojawili się także bracia Minerwy: Malcolm i Robert Jr., którzy także posiadali magiczną moc.W 1946 roku, w dniu swoich jedenastych urodzin, otrzymała list z Hogwartu, którego ówczesnym dyrektorem był Armando Dippet. Minerwa była uczennicą Hogwartu w latach 1947 - 1954. Podczas Ceremonii Przydziału Tiara Przydziału wahała się pięć i pół minuty między Gryffindor'em a Ravenclaw'em zanim przydzieliła Minerwę do pierwszego z wymienionych domów. Sytuacja ta uczyniła więc Minerwę jedną z Hatstalls. ^[3] Minerwa szybko okazała się bardzo utalentowaną młodą czarownicą, ze szczególnym talentem do transmutacji. Na ostatnim roku osiągnęła najwyższe oceny z egzaminów, ponadto wygrała konkurs z transmutacji. Była prefektem oraz prefektem naczelnym. Minerwa podczas swojej edukacji w Hogwarcie była także członkiem drużyny Quidditcha swojego domu. Niestety, podczas meczu na ostatnim roku (Gryffindor vs. Slytherin), który decydował o zdobyciu Pucharu Quidditcha została brutalnie sfaulowana przez przeciwnika. Upadek poskutkował wstrząśnieniem mózgu, kilkoma złamanymi żebrami i trwającą przez całe życia chęcią ujrzenia pokonanych Ślizgonów przez Gryfonów w meczu Quidditcha.

Syriusz Black

Syriusz Black III (ur. między 1 września a listopadem 1959^[1], zm. 17 czerwca 1996 w Departamencie Tajemnic w Sali Śmierci) – czarodziej czystej krwi. Syn Oriona i Walburgi Blacków oraz starszy brat Regulusa Arkturusa, który później został śmierciożercą. Chociaż był spadkobiercą domu Blacków, Syriusz nie zgadzał się z poglądami rodziny na temat czystości krwi i złamał tradycje, kiedy został przydzielony do Gryffindoru zamiast Slytherinu w Hogwarcie - Szkole Magii i Czarodziejstwa, do której uczęszczał od 1971 do 1978r. Wówczas jego relacje z rodziną pogorszyły się, zyskał za to niezwykłą przyjaźń z Jamesem Potterem, Remusem Lupinem i Peterem Pettigrew. Czterech przyjaciół, znanych również pod nazwą Huncwoci, wstąpiło do Zakonu Feniksa, aby walczyć przeciwko Lordowi Voldemortowi oraz jego Śmierciożercom podczas Pierwszej Wojny. Syriusz przy okazji został ojcem chrzestnym Harry'ego Pottera oraz został poproszony, by stał się Strażnikiem Tajemnicy rodziny Potterów. Jednak uznano to za zbyt pewne i Strażnikiem Tajemnicy został Glizdogon, który potajemnie zasilił szeregi Śmierciożerców. Glizdogon wyjawił miejsce pobytu Potterów Czarnemu Panu, a Syriusz poprzysiągł mu zemstę. Przebiegły Peter wrobił Syriusza nie tylko w morderstwo Lily i Jamesa Potterów, ale i masowy mord na nim oraz dwunastu mugolach, których zabił Pettigrew podczas ucieczki. Syriusz został zesłany do Azkabanu przez niego, bo uważali, że zrobił to Syriusz. Po 12 latach udało mu się uciec z Azkabanu. Był oficjalnie jedyną osobą, której się udało tego dokonać.Syriusz zdemaskował Glizdogona i udowodnił swoją niewinnosć z pomocą starego przyjaciela - Remusa Lupina oraz Harry'ego. Po powrocie Lorda Voldemorta w 1995r., Syriusz powrócił do Zakonu. Został zabity przez Bellatriks Lestrange w obronie Harry\ego podczas Bitwy o Departament Tajemnic. Na chwilę pojawił się znowu przez Kamień Wskrzeszenia wraz z Jamesem, Lily i Remusem w 1998r.

Lily Potter (z.d.Evans)

Lily Potter (zd. Evans; ur. 30 stycznia 1960 r., zm. 31 października 1981 r.) - czarodziejka pochodząca z mugolskiej rodziny. O swoich czarodziejskich zdolnosciach dowiedziała się, będąc dzieckiem dzięki Severusowi Snape'owi, któremu na początku nie uwierzyła. Severus mieszkał w pobliżu jej domu. Powiedział jej o istnieniu magii, a także nauczył ją kilku zaklęć. Lily i Severus stali się sobie przez to bliżsi, jednak przez lata ich przyjaźń stała się napięta, ze względu na zainteresowanie Snape'a czarną magią, a także dołączeniem do śmierciożerców. Na piątym roku, Lily zakończyła swoją przyjaźń z Severusem, tuż po tym jak nazwał ją "szlamą". Uczęszczała do Szkoły Magii i Czarodziejstwa w latach 1971-1978 i została przydzielona do Gryffindoru. Jako utalentowana czarownica, Lily była członkiem Klubu Ślimaka, a na siódmym roku została prefektem naczelnym. Po ukończeniu szkoły, Lily wyszła za mąż za James'a Pottera, któremu urodziła syna, Harry'ego. Ona, James i jego przyjaciele (Syriusz Black III, Remus Lupin i Peter Pettigrew) dołączyli do Zakonu Feniksa podczas Pierwszej Wojny Czarodziejów. Lily i jej mąż byli zmuszeni do ukrycia się, po tym jak się dowiedzieli, że proroctwo dotyczy Voldemorta i Harry'ego. Zostali zdradzeni przez Petera Pettigrew, który jak się później okazało był jednym ze sług Czarnego Pana. Lily została zamordowana przez Voldemorta w 1981 roku, chroniąc swojego syna. W 1998 roku Lily na krótko pojawiła się przez Kamień Wskrzeszenia wraz z Jamesem, Syriuszem i Remusem.

                                                                

James Potter

  James Potter (ur. 27 marca 1960, zm. 31 października 1981 w dolinie Godryka) – czarodziej czystej krwi. Ojciec Harry'ego Pottera i mąż Lily Evans. Jego rodzicami byli Dorea Black i Charlus Potter. Dorea miała brata Polluxa, który poślubił Irmę Crabbe. Oni mieli natomiast trójkę dzieci: Alfrada, Cyngusa i Walburgę, matkę Syriusza i Regulusa Blacków. Całkiem możliwe jest, że James przyjaźnił się z Syriuszem, nie wiedząc o istniejącym między nimi pokrewieństwie. James urodził się 27 marca 1960 roku w zamożnej rodzinie czarodziejów czystej krwi jako jedyny syn Dorei i Charlusa Potter'ów. Poprzez matkę był spokrewniony z rodziną Black. Jego rodzice byli w podeszłym wieku, nawet jak na standardy czarodziejów. Zmarli śmiercią naturalna między 1975 a 1981 rokiem. Jako że James był jedynakiem, rodzice rozpieszczali go. Sprawiło to, że stał się bardzo dumny i nieco arogancki, jednak w głębi duszy pozostał dobrym człowiekiem. James rozpoczął swoją edukację w Hogwarcie w 1971. Zgodnie ze swoimi oczekiwaniami znalazł się w Gryffindorze. Razem ze swoimi najlepszymi przyjaciółmi ze szkoły (Syriuszem Blackiem: Łapą, Remusem Lupinem: Lunatykiem i Peterem Pettigrew: Glizdogonem) stworzył tam grupę szkolnych rozrabiaków: Huncwotów. Stworzyli Mapę Huncwotów, która pokazuje, kto w danym czasie, gdzie się znajduje. Jego pseudonim (Rogacz) wziął się z umiejętności animagii, którą wraz z Syriuszem i Peterem opanował na piątym dla Remusa Lupina, by móc towarzyszyć mu w czasie bolesnych dla niego pełni księżyca, podczas których zamieniał się w wilkołaka. Przeobrażał się w jelenia. Choć nie był zbyt sumienny, nie miał problemów z nauką, posiadał duże zdolności.

Albus Dumbledore

  Profesor Albus Persiwal Wulfryk Brian Dumbledore (ur. 1881, zm. czerwiec 1997r.) – wybitny czarodziej półkrwi. Do 1997 r. był dyrektorem Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie. Miał w swoim biurze feniksa, Fawkesa. Pomagał Harry'emu Potterowi w pokonywaniu Lorda Voldemorda. Był posiadaczem Czarnej Różdżki oraz największym czarodziejem XX wieku. Odznaczony Orderem Merlina I Klasy i uwieczniony na kartach z Czekoladowych Żab. Albus jest znany z prac alchemicznych z Nicolasem Flamelem i wynalezienia dwunastu sposobów wykorzystania smoczej krwi. Dumbledore pełnił też inne wysokie stanowiska jak Naczelny Mag Wizengamotu oraz Najwyższa Szycha Międzynarodowej Konfederacji Czarodziejów. Albus Persiwal Wulfryk Brian Dumbledore urodził się w rodzinie czarodziejów. Był pierwszym synem Kendry i Persiwala Dumbledorów. Wraz z rodziną zamieszkał w Mould-on-the-Wold. Z młodszym rodzeństwem, Aberfothem i Arianą oraz rodzicami, Kendrą i Percivalem, mieszkał w otoczeniu mugoli, co doprowadziło do tragedii. Kiedy Albus miał dziesięć lat, jego młodsza siostra została zaatakowana przez trzech mugoli, którzy zobaczyli jak nieświadomie uprawia czary. Atak wywołał u niej ogromną traumę. Ariana, bojąc się siebie i swojej mocy, przestała jej używać, przez większość czasu pozostawała nieobecna duchem. Jej moc znajdowała ujście w losowych, niekontrolowanych wybuchach, co czyniło ją niebezpieczną dla siebie i innych, przez co potrzebowała stałej opieki. Percival, nie czekając na wymierzenie oprawcom jego córki sprawiedliwości, dokonał na nich samosądu, za co trafił do Azkabanu do końca życia. Po uwięzieniu ojca rodzina przeprowadziła się do Doliny Godryka.

Ciekawostki

Ciekawostki:
* Snape nigdy nie przestał kochać Lily. Jednym z dowodów jest to, że umierając chciał ostatni raz zobaczyć jej zielone oczy, które odziedziczył Harry.
*Jego patronusem była łania, taka sama jak Lily, co mogło być spowodowane tęsknotą do niej.

*Nienawidził tak bardzo Nevilla, ponieważ mógł on być Wybrańcem, co oznaczałoby, iż Lily by przeżyła.
*Severus jako jedyny ze śmierciożerców potrafił wyczarować patronusa.

* W filmie Harry Potter i Książę Półkrwi, Horacy Slughorn wspomina, że tylko jednemu uczniowi udało się dobrze uwarzyć Wywar Żywej Śmierci, żeby wygrać Felix Felicis. Nauczyciel mówił wtedy o Severusie Snapie.
*Lily Evans prawdopodobnie może zawdzięczać swoje dobre oceny z eliksirów częściowo Severusowi, gdyż zadurzony i zakochany mógł pomagać jej w eliksirach.

*Zarówno Astoria, jak i jej teściowa posiadały biżuterię z charakterystycznym srebrnym pająkiem. W przypadku Astorii była to broszka, a Narcyzy - kolczyki. Przy bliższym przyjrzeniu się można zauważyć, że pająki różnią się od siebie wyglądem, więc możliwe, że były tylko przypadkową modną u czarownic ozdobą, a nie biżuterią rodową. Przy odprowadzaniu Scorpiusa na King's Cross, Astoria miała także bransoletkę z wężami na lewym nadgarstku prawdopodobnie symbolizującą jej przynależność do Slytherinu w latach szkolnych. Na środkowym palcu prawej ręki Astoria nosiła bliżej nieokreślony pierścień - choć niemal na pewno był on pamiątką rodową Malfoyów lub Greengrassów. Z kolei na serdecznym palcu lewej ręki Astoria nosiła ślubną obrączkę.

Opowiadanko o Snapie i Lily

                                                                    Severus Snape i Lily Evans

Ciemne chmury przykrywały słońce, jednakże ten fakt nie powstrzymywał uczniów Hogwartu do spędzania swojego wolnego czasu na błoniach. 

Severus Snape i jego urocza towarzyszka Lily Evans siedzieli na swoim ulubionym miejscu, obok drzewa. 

Zawzięcie o czymś dyskutowali. Lily co chwila uśmiechała się lub kręciła przecząco głową. 

- Severusie – zaczęła – to tylko twoje domysły – zaznaczyła przeszywając swojego przyjaciela wzrokiem – nie masz na to dowodów. – Snape spojrzał na nią zrezygnowany i przykucnął patrząc na wodną taflę jeziora. 

- Sama mi to powiedziała – szepnął – wtedy, jak mnie rąbnęła włosami – dodał. Lily zachichotała. 

- Oh , wybacz – powiedziała zauważywszy błąkające się zło w oczach Severusa – tak śmiesznie to ująłeś. – Snape zignorował jej opinię i mówił dalej. 

- Ta dziewczyna jest – przerwał szukając odpowiedniego słowa określającego osobę Penelopy Katreche – większej pozerki nie widziałem. No może oprócz Pottera i jego świty , ale oni w porównaniu do tej Katreche… 

- Dlaczego tak zawzięcie się w to wtrącasz – spytała Lily – kocha się w Syriuszu, czy nie to nie jest nasza sprawa. Ja osobiście uważam, że nie łączy ich nic poza czystymi koleżeńskimi stosunkami , nic więcej – zaznaczyła. Przez chwile nie odzywali się do siebie, Severus jednak nie dał za wygraną i ciągnął temat dalej. 

- Ona jest nienormalna – powiedział – uwzięła się na mnie czy co… 

- Penelopa wydaje się być najsympatyczniejszą osobą ze Slytherinu – oznajmiła Lily – oczywiście prócz ciebie – dodała pospiesznie. Na bladą twarz Snape’a wpłynęła odrobina krwi. – dlaczego uważasz, że się na tobie uwzięła ?

- Nie ważne – odparł zrezygnowany – nie mówmy już o tym. Dość już Pottera , Blacka i Katreche na dzisiaj. – położył się na zielonej trawie i wdychał z przyjemnością jej zapach. To było cholernie odprężające. Leżeć sobie na trawie , w towarzystwie Lily i nie przejmować się niczym. Tymczasem dziewczyna obserwowała to co dzieje się na błoniach. Napotkała wzrokiem swoje koleżanki do których automatycznie pomachała , Jamesa Pottera, który jak zwykle popisywał się przed płcią piękną bawiąc się swoim pieprzonym zniczem. Swoimi wścibskimi zielonymi oczyma ujrzała również Syriusza Blacka u boku Penelopy. Lily wyostrzyła wzrok , aby lepiej się im  przyjrzeć. Nawet z takiej odległości mogła wywnioskować, że Ślizgonka nie jest zbytnio zadowolona z towarzystwa Gryfona.

Brązowe tęczówki wpatrywały się w te niebieskie. Syriusz Black uśmiechał się na samą myśl o tym , o czym dowiedział się dzisiaj od… Od pewnego ścisłego źródła. 

- No więc Syriuszu – zaczęła Penelopa nerwowo bawiąc się dłońmi i obmyślając jakiś ciekawy plan zemsty na Potterze. – o czym chciałeś ze mną porozmawiać ? – Syriusz odgarnął zawadiacko swe brązowe loki z oczu i uśmiechnął się. 

- Doszły mnie słuchy , że … 

- Wszystko  co powiedział ci James Potter jest nie prawdą – wtrąciła całkiem spokojnie Penelopa. Black spojrzał na nią zdziwiony coraz bardziej pochłaniając ją wzrokiem. Podobała mu się, i szczerze dobrze się składało, że się o tym dowiedział. 

- To nie James – poinformował ją – ktoś po kim byś najmniej się spodziewała – oznajmił zastając Penelopę w osłupieniu. 

- Słuchaj , lubię cię , ale… 

- Ja też, ale już pomijając te ‘ale’ – odparł puszczając jej oczko. 

- Precz z tymi swoimi gryfońskimi zagrywkami – Penelopa odsunęła się trochę. 

- To nie są żadne zagrywki – zbuntował się Gryfon – ja po prostu…

- Nic, nie mów ! Chyba źle się poczułam – mogłoby się wydawać, że całe życie Penelopy Katreche opierało się na kłamstwach, codziennych sprzecznościach losu i nieco dziwnych igraszkach. Syriusz wydawał się być zdezorientowany. Chwycił w ostatnim momencie Penelope, która miała zamiar zemdleć dla większego efektu. Black poczuł się jak bohater. Trzymał teraz dziewczynę w tali i lekko się nad nią pochylał. Słodki Merlinie , krzyknął w myślach. Dziękuję ci ! Powoli zbliżał swoją twarz do twarzy Ślizgonki. Co tam słowa ! Niech przemówią za nas zmysły i pożądanie , pomyślał. 

Dziewczyna modliła się w duchu za to , aby nie stało się to co i tak się stało. Syriusz Black od tak sobie całował w tej właśnie chwili Penelopę. Chciała się mu wyrwać , odepchnąć , nabluzgać jak należy – ale nie mogła. Dała ponieść się pocałunkowi wyobrażając sobie, ze te przyjemnie ciepłe wargi należą do tego tajemniczego, czarnookiego Ślizgona, który siedział nieopodal i ze zdziwieniem i satysfakcją ich obserwował. 

- A nie mówiłem ? – spytał uśmiechając się szyderczo będąc dumny, że jednak miał rację – co za suka z tej Penelopy. 

- Oh , przestań ! Dziewczyna i tak ma zmarnowane kolejne dwa lata u wszystkich dziewczyn w Hogwarcie , wyłączając oczywiście mnie – odparła. Severus przyglądał się tej scenie dziwnie zniesmaczony. Nie po raz pierwszy widział jak ten Black całował jakąś dziewczynę, lecz nigdy nie robił tego ze Ślizgonką , i to jeszcze z tak nieodpowiedzialną i niepoważną. 

Co teraz czuł ? Nic. Nie czuł nic.

Penelopa po dwóch minutach klejenia się z Blackiem niczym dwa niepełnosprawne ślimaki oderwała się od niego. Kątem oka zobaczyła, że wszyscy się na nią patrzą. W tym Avery, ten drugi Black , Mulciber śmiejąc się szyderczo, Narcyza trzymając swoją rękę na ustach, James Potter z mściwym spojrzeniem satysfakcji , głupkowato patrzący się na nich Pettergriew, te stado dziewczyn które już szeptały sobie na uszy i uśmiechały się szyderczo dając znak Penelopie, że nie ma już życia. No i w końcu zdziwienie Lily malujące się na jej zaróżowianej twarzy i pusty wzrok Snape’a. 

No i czego się gapicie ? , pomyślała. 

Nie mogła tego tak zostawić. Zaczęła ten dziwny cyrk , to i teraz musi to dokończyć. Wzięła za rękę Syriusza i pomaszerowała z nim przez tłum rozwścieczonych  gryfonek.

- Jesteś boska – powiedział Syriusz szeptają jej do ucha. Znajdowali się  teraz na dziedzińcu. Z dala od wścibskich spojrzeń. 

- Przestań – warknęła Ślizgonka. – podobasz mi się ! To chciałeś usłyszeć ? Zadowolony ? – co pomyślał o niej Severus ? No co ? 

- Jak najbardziej. Czuję się tak jakbym wygrał tysiąc galeonów i nowy motocykl. 

- Ty nie masz motocykla – zauważyła Penelopa

- No nie , ale teraz w pewnym sensie mam. – nie dość , że dziewczyna okłamywała wszystkich dookoła ,  zdążyła się związać z Syriuszem , to została jeszcze porównana do motocykla. 

- Jesteś skończona !

- Ty suko , on miał być mój! 

- Nie żyjesz !

- Lepiej pisz już list pożegnalny do rodziców , bo mogą cię już więcej nie zobaczyć – takie obelgi napotkała Penelopa kierując się do dormitorium Slytherinu. Nie miała już na głowie Blcka – i to było w pewnym sensie pocieszeniem. Wypowiedziała hasło i pospiesznie weszła do Pokoju Wspólnego. Nie było nikogo. Odetchnęła z ulgą i powaliła się na kanapie masując sobie skronie. 

- Jesteś totalną idiotką wiesz ? – za sobą usłyszała tak dawno nie słyszany przez nią głos Narcyzy. Może to i nawet lepiej ? Potrzebowała jej w tej chwili, nawet gdyby miała zamiar się na niej wyżywać, ważne żeby była i nie pozostawiała jej z tym samej. 

- Cyziu , przepraszam, ja… 

- Nic się nie stało, już zapomniałam… – oznajmiła siadając obok swojej przyjaciółki – moje obawy się sprawdziły… Jesteś niezrównoważona

- Może i tak jest – mruknęła Katreche załamującym się tonem. Łzy same cisnęły jej się do oczu , a ona nie mogła tego powstrzymać. 

- Nie mów mi teraz, że będziesz ryczeć – powiedziała blondynka. 

- Będę !

- Nie wiedziałam , że z ciebie taki bachor. 

- Bo tak jest, jestem chorą na umyśle bachużycą, której nie wiadomo o co chodzi ! – krzyknęła i przytuliła się do niebieskookiej. 

Potrzebowała wsparcia, otuchy, pocieszenia. 

Narcyza Balck była w stanie jej to dać. 

- Peny… Ja nawet tak naprawdę nie wiem o co chodzi… – Penelopa uniosła do góry głowę, ukazując swoją napuchniętą twarz i zaczerwienione oczy. 

- Nie wiesz ? To je ci powiem… Snape. O to chodzi. – oznajmiła szeptem. 

- Snape? Nie rozumiem… 

- Nie zauważyłaś ? Dlaczego tak go poniżam, dlaczego godzę się na jakikolwiek kontakt z tą całą Evans, dlaczego lizałam się z tym oszołomem Blackiem ? 

- Może po prostu to lubisz ? – przyznała niepewnie młoda Black. 

- Lubię ? – prychnęła – ja to wszystko robię dla niego ! 

- Dla kogo ? – spytała zdziwiona blondynka. 

- Cholera! Dla Severusa Snape’a !

Zaklęcia

     A to zaklęcia  ;) Wszystkie (chyba) Przepraszam że z internetu ale nie znam za bardzoo :P Jutro spróbuje napisać zaklęcia których znam znaczenie . =]

Accio Aguamenti Alarte Ascendare Alohomora Anapneo Anteoculatia Aperacjum Aqua Eructo Arania Exumei Arresto Momentum Ascendio Avada Kedavra Avifors Avis Baubillous Bolate Acendelai Bąblogłowy Błyskatioon Carpe Retractum Cento Onis Chłoszczyść Cistem Aperio Collardo Colloportus Colovaria Confringo Confundus Conjunctivitis Czar Rozweselający Defodio Deletrius Densaugeo Deprimo Depulso Diffindo Diminuendo Dissendium Drętwota Ducklifors Duro Ebublio Echo Emancipare Enervate Engorgio Engorgio Skullus Episkey Evanesco Everte Stati Patronus Expelliarmus Expulso Ferraverto Ferula

Fianto Duri Finite Firestorm Flagrante Flagrate Flipendo Fumos Gemino Glacius Glisseo Herbivicus Homenum revelio Immobulus Impedimento Imperius Incarcerus Incendio Inflatus Jęzlep Klątwa upiorów Lacarnum Inflamarae Lapifors Legilimencja Legilimens Levicorpus Liberacorpus Linia wieku Locomotor Locomotor Mortis Locomotor Wibbly Lumos Lumos Maxima Lumos Solem Magicus Extremos Bombarda Maxima Melofors Mimblewimble Mobiliarbus Mobilicorpus Mucus ad Nauseam Muffliato Namiar Nienanoszalny Niezidentyfikowane zaklęcie Albusa Dumbledore'a Nox Nox Maxima Obliviate Obscuro Oklumencja Oppugno Orbis Orchideus Partis Temporus Patentowane Zaklęcia Wywołujące Sny Na Jawie

Periculum Peskipiksi Pesternomi Petrificus totalus Piertotum Locomotor Portus Priori Incantatem Protego Protego Maxima Pullus Reducto Relashio Rennervate Reparifarge Reparo Repello Inimigotum Repello Muggletum Rictusempra Riddiculus Sectumsempra Serpensortia Sezam Materio Sillencio Skurge Sonorus Spongify Szatańska Pożoga Tabu Tarantallegra Teleportacja Tergeo Titillando Upiorogacek Urok Vermiculus Vipera Evanesca Volnera Sanantu Vulnera sanentur Waddiwasi Przysięga Wieczysta Wingardium Leviosa Zaklęcia niewerbalne Zaklęcia Niewybaczalne Zaklęcia pojedynkowe Zaklęcia z cyklu Harry Potter Zaklęcie Zaklęcie Antonina Dołohowa Zaklęcie Czterech Stron Świata Zaklęcie Fideliusa Zaklęcie Kameleona Zaklęcie Maltranslatora Zaklęcie Proteusza Ślugu

Zgredek

                                                           
Zgredek (ang. Dobby) - skrzat domowy oraz wieloletni służący w Dworze Malfoy'ów. W 1992 roku Zgredek został podstępem uwolniony przez Harry'ego Pottera, był jednym z niewielu wolnych skrzatów.  
Pierwszym panem Zgredka był bezduszny czarodziej - Lucjusz Malfoy, zajmujący wysokie stanowisko w Ministerstwie Magii. Mieszkający w okazałym dworze Malfoyowie, jako rodzina czarodziejów czystej krwi, przychylna Lordowi Voldemortowi (jak okazuje się później, Lucjusz Malfoy był śmierciożercą), traktowali Zgredka jako osobnika niższej kategorii. Skrzat, zmuszony do okazywania posłuszeństwa swojemu panu, sam sobie wyznaczał dotkliwe kary za najmniejsze przewinienia.Zgredek służył rodowi Malfoyów, co nie powstrzymało go przed ostrzeżeniem Harry'ego Pottera w 1992 roku o czyhającym na niego niebezpieczeństwie: zjawił się na Privet Drive 4. Harry, nie zważając na jego ostrzeżenia, postanowił wyjechać do Hogwartu 1. września. Zgredek za wszelką cenę (nawet za cenę zdrowia Harry'ego) usiłował zapobiec pojawieniu sie młodego czarodzieja w szkole. Na dworcu King's Cross zamknął przejście na peron 9 i 3/4, uniemożliwiając Harry'emu i Ronowi podróż pociągiem Hogwart Express. Chopcom udało się jednak dotrzeć do Hogwartu latającym Fordem Anglią (należącym do ojca Rona), dlatego też Zgredek, na pierwszym meczu Quidditcha Gryfonów ze Ślizgonami, zaczarował jeden z tłuczków tak, aby "ścigał" tylko Harry'ego. Skrzat miał nadzieję, że chłopiec zostanie poważnie ranny i, skutkiem tego, odesłany na Privet Drive, co miało zapewnić mu bezpieczeństwo.
                   

Cho Chong

                                                        
Cho Chang (ur.20 lutego 1979 r.) – czarownica uczęszczająca do Szkoły Magii i Czarodziejstwa od 1990 do 1997 roku; przydzielona do Ravenclawu. Cieszyła się w szkole sławą, ponieważ była szukającą w drużynie Krukonów. Cho była także dziewczyną Cedrika Diggory'ego oraz pierwszą miłością Harry'ego Pottera. Cho była miłą, wrażliwą, towarzyską dziewczyną. Zawsze otaczało ją duże grono przyjaciół. Cho prawdopodobnie pochodziła z Chin, na co wskazuje jej orientalne nazwisko oraz uroda. Miała długie, czarne włosy i ciemnobrązowe oczy.    
Cho Chang pochodziła z chińskiej rodziny, o której statusie krwi nic nie wiemy. Musiała mieć, jednak kontakt ze światem czarodziejów, ponieważ od najmłodszych lat była fanką jednej z drużyn najpopularniejszego sportu w ich świecie - quidditcha. W 1990 roku Cho rozpoczęła naukę w Szkole Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie, gdzie dołączyła do najmądrzejszego domu, Ravenclawu. Jej najlepszą przyjaciółką została Marietta Edgecombe, z którą Cho prawdopodobnie dzieliła dormitorium.Po raz pierwszy Harry spotyka ją na trzecim roku nauki, podczas meczu quidditcha pomiędzy Gryffindorem, a Ravenclawem. Wówczas Potter grał na tej samej pozycji co Cho, która spodobała mu się. Ostatecznie Harry złapał znicz, a podczas pojedynku Gryffindoru ze Slytherinem życzy Harry'emu powodzenia.

                                                                   

                                                             

Fred i George Weasley

Fred Weasley (ur. 1 kwietnia 1978 r., zm. 2 maja 1998 r.) - czarodziej czystej krwi. Brat George'a, Rona, Percy'ego, Billa, Charlliego i Ginny. Syn Artura i Molly Weasleyów. Urodził się w Prima Aprilis – 1 kwietnia 1978 roku. Uczęszczał do Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie w latach 1989-1996. Były pałkarz Gryfonów. Wynalazca i współzałożyciel Magicznych Dowcipów Weasleyów. Zginął podczas Drugiej Bitwy o Hogwart, czyli 2 maja 1998 roku w wyniku eksplozji.

W rolę Freda wcielił się James Phelps.

                             

 




 George Weasley (ur. 1 kwietnia 1978) – czarodziej czystej krwi, syn Artura i Molly Weasleyów oraz brat Billa, Charliego, Percy'ego, Freda, Rona i Ginny. Uczęszczał do Szkoły Magii i Czarodziejstwa w Hogwarcie w latach 1989-1996 wraz z Fredem został przydzielony do Gryffindoru, jak reszta rodziny. On i Fred byli wielkimi żartownisiami, a przez to i największą zmorą woźnego Filcha. George od drugiego roku grał w quidditcha na pozycycji pałkarza, a podczas siódmego roku stał się jednym z członków Gwardii Dumbledore'a. On jak i jego brat bliźniak nie ukończyli siódmego roku nauki, opuszczając Hogwart by zostać dobrymi przedsiębiorcami. Wraz z Fredem otworzył sklep Magiczne Dowcipy Weasleyów, dzięki galeonom Harry'ego, które wygrał podczas Turnieju Trójmagicznego. Brał udział w Bitwie nad Little Whinging oraz w Bitwie o Hogwart. Jakiś czas po zakończeniu Drugiej Wojny Czarodziejów, George poślubił Angelinę Johnson, z którą miał dwójkę dzieci – syna, któremu nadał imię Fred, ku czci zmarłego brata oraz córkę Roxanne.

W rolę Georg`a wcielił sięOliver Phelps.